HISTORIA PIENIĄDZA PAPIEROWEGO W POLSCE

Banknoty kościuszkowskie

Początek pieniądza papierowego jest związany z powstaniem kościuszkowskim. Jego wprowadzenie miało ścisły związek z koniecznością pokrycia przez państwo wydatków związanych z powstaniem. Decyzję o utworzeniu Dyrekcji Biletów Skarbowych podjęto 8 czerwca 1794 roku. Pierwsze papierowe pieniądze miały nominały od 5 do 1000 złp, a ich szatę graficzną osobiście akceptował Kościuszko. Pierwszym polskim pieniądzem papierowym był nominał 5 złotych. Został on wprowadzony do obiegu w dniu 16 sierpnia 1974 roku, a więc w czasie insurekcji kościuszkowskiej. W tym samym dniu na rynku pojawił się także banknot o nominale 100 zł oraz banknot 500- złotowy. Początkowo kurs pieniądza papierowego był ściśle związany z kursem kruszców. Emitowano raczej wysokie nominały, ponieważ z góry założono, iż będą się nim posługiwać ludzie bogatsi. Tendencja ta zmieniła się dopiero w XX wieku, kiedy to uznano, iż emitowanie nominałów wyższych od miesięcznej płacy większości ludności rodzi niepotrzebne frustracje. Emisja pierwszych polskich banknotów – zwanych biletami – nie spotkała się z dobrym przyjęciem ze strony społeczeństwa. Mimo nakazów odmawiano ich przyjmowania. Czasem przyjmowano je, lecz zaniżano ich kurs. Nie chciano także wydawać reszty w walucie kruszcowej. Te przyczyny zmusiły w końcu ówczesną władzę do emisji nominałów niższych. Ogólnie wartość banknotów, które wyemitowano sięgnęła sumy prawie jedenastu milionów złotych. Pierwsze papierowe pieniądze przestały być oficjalnym środkiem płatniczym z dniem 6 listopada 1794 roku. Po upadku powstania zaborcy początkowo mieli zamiar wykupić bilety od ich posiadaczy i w ten sposób spłacić dług Polskiej Korony. Ostatecznie jednak pomysłu zaniechano a bilety z czasem stały się prawdziwą gratką kolekcjonerską, będącą świadectwem ginącej Rzeczpospolitej.

zadośćuczynienie